چراغانی خاک

می دونم یه شب می‌آی خاکو چراغون می‌کنی

شیشه عمر شبو می‌شکنی داغون می‌کنی

* * *

شنیدم وقتی بیای از آسمون گل می‌ریزه

کوچه باغا رو پر از بیدای مجنون می‌کنی

* * *

شنیدم وقتی بیای غصّه‌هامون تموم می‌شه

قحطی گریه می‌آد، خنده رو ارزون می‌کنی

* * *

آسمون به احترامت پا می‌شه به اون نشون

که تو سفره زمین خورشیدو مهمون می‌کنی

* * *

دلامون خیلی گرفته‌س، شبامون خیلی سیاس

می دونم یه شب می‌آی خاکو چراغون می‌کنی

استاد علیرضا قزوه

 

/ 0 نظر / 25 بازدید