بالا بالا بالاتر

دلم می خواد برم نوک دنیا...شاید قله اورست... جایی که سرم بخوره به سقف آسمون... و بعد بشینم روی کله سفید کوه، دستم رو بزنم زیر چونه م و خیره بشم به قرص نقره ای وسط آسمون و فکر کنم به این که آیا این قله های قد بلند تا حالا دلشون خواسته به جایی بلندتر از خودشون فکر کنند؟

آسمان بار امانت نتوانست کشید... و کوه بلند اورست هم... و قرعه فال به نام من دیوانه زدند...

 

پ.ن.ن.

یک: این نوشته منو یاد آوای وحش جک لندن انداخت...

دو: از وقتی هوا سرد و بارونی شده قدم زدن های شبانه م توی حیاط تعطیل شده... دلم تنگ شده برای اون لحظه ها

سه: بالاخره عرفه هم رسید... التماس دعا

/ 0 نظر / 8 بازدید