.

downlode & code


 
 
نویسنده : رضوان مرادی
تاریخ : ۱۳۸۸/٥/۱
نظرات

از دست غیبت تو شکایت نمی کنم

                                                                                                 تا نیست غیبتی نبود  لذت حضور

 

پدر دیوان حافظ را که دستم می بیند می پرسد: عارف شدی؟

می زنم به کوچه علی چپ شدیدا: چطور؟ حافظ عارف بود؟

می گوید: عرفان حافظ را فقط شمس و مولانا می فهمند...

*************

من و عرفان؟!!!

راستش را بخواهید یک غزل را چند بار می خوانم تا روخوانی ام درست شود

http://hafez.mastaneh.ir/?p=413


برچسب‌ها: عرفان حافظ
 
 
حقیقت دارد... تو را دوست دارم... در این باران... می خواستم تو... در انتهای خیابان نشسته باشی... من عبور کنم... سلام کنم... لبخند تو را... در باران... می خواستم... می خواهم... تمام لغاتی را که می دانم برای تو... به دریا بریزم... دوباره متولد شوم... دنیا را ببینم... رنگ کاج را ندانم... نامم را فراموش کنم...

رضوان مرادی